فصل سى و يكم قم و مركز روحانيت روحانيان نجف و اصفهان مدتى است شهر قم مركز روحانيت شده است بواسطه وجود شيخ عبد الكريم عراقى سلطان‌آبادى شيخ مزبور پس از تكميل تحصيلات خود در عراق عرب بايران باز آمده مدتى در سلطان‌آباد بتصدى امور شرعى ميپرداخته است در تغييرات اوضاع مملكتى بقم رفته آنجا حوزهء رياست روحانى مفصلى با خرج گزاف برپا نموده طلاب علوم دينى را دور خود جمع كرده طرف توجه دولت و ملت شده است سياست وقت با او موافقت دارد او هم با سياست داخلى و خارجى حاضر مخالفتى ندارد و مخالفت نكردن اين مركز روحانى با عمليات حكومت نظامى البته در ساكت و آرام نگاهداشتن هرگونه هيجانى كه بخواهند از طرف توده ملت بر ضد اوضاع تحريك نمايند مدخليت دارد مخصوصا در جلوگيرى از نشر افكار كمونيستى در جامعه ايرانى بعنوان مخالف مذهب بودن اين حوزه روحانى ميتواند كارروائى داشته باشد و از اين رو تشكيل حوزه روحانى تازه با اين هياهو در مركز مملكت با اوضاع سياسى داخلى و خارجى ما بىارتباط نميباشد و رابطه مخصوصى ميان سردار سپه و اين مركز روحانى موجود است . در اين ايام بواسطه اختلافى كه در بين النهرين بين انگليسيان و رؤساى روحانى مذهب جعفرى روى داده است و توهينى كه از حكومت بين النهرين برؤساى مزبور شده است و آنها را تبعيد كرده‌اند آقايان در شهر قم اقامت نموده انتظار دارند دولت ايران با انگليس قطع روابط كرده ملت در سرتاسر مملكت تعطيل عمومى نمايد و رؤساى مزبور را ظاهرا و باطنا بمقام خود برگرداند شخص اول و دوم و يا دو شخص درجه اول رؤساى مزبور سيد ابو الحسن اصفهانى و آقا ميرزا حسين نائينى هستند كه خود را مرجع تقليد ميدانند . سلطان احمد شاه ميان دو محذور بزرگ واقع شده است يكى رعايت سياست